Murowanie z cegły klinkierowej wymaga szczególnej staranności, bowiem od jakości przeprowadzenia prac zależy estetyka całego obiektu. Krótko po zakończeniu prac lub nawet w trakcie ich trwania, na powierzchni muru zaczynają pojawiać się białe plamy i naloty. Niekiedy zamieniają się w białe, twarde zacieki, które powiększają się z każdym dniem. Murarze próbują je tuszować przy pomocy olejów spożywczych lub usunąć, stosując wiele różnych metod i preparatów. Jest to jednak działanie tymczasowe i zjawisko nacieków pojawia się ponownie, najczęściej w jeszcze większym nasileniu. Dzieje się tak, ponieważ usiłuje się usunąć skutek, a nie przyczynę powstawania negatywnych zjawisk.
Naloty i nacieki wapienne to wynik osadzania się węglanu wapnia (kalcytu) oraz osadów gipsu. Wysolenia to wynik krystalizacji soli na powierzchniach objętych najbardziej intensywnym odparowywaniem. Sole te są zawarte w cegłach i tradycyjnej zaprawie, a także mogą pochodzić z gruntu i zanieczyszczeń atmosferycznych. Powstają na nowych cegłach, w odsłoniętych miejscach po odprowadzeniu wilgoci po deszczu i składają się głównie z kalcytu i gipsu.
Kiedy powstają wykwity?
● W świeżej zaprawie (wykwity pierwotne). Przy porowatej zaprawie jony Ca i OH są transportowane przez wilgoć resztkową na zewnątrz, gdzie w wilgotnym powietrzu łączą się z CO2 (powstaje osad na powierzchni zaprawy).
● W stwardniałej zaprawie (wykwity wtórne). Woda opadowa, gruntowa, skraplająca się wilgoć przenika przez zaprawę, rozpuszczając dobrze rozpuszczalne sole i gorzej rozpuszczalne wodorotlenki wapnia. Taki roztwór odparowuje pozostawiając białe naloty.
Co sprzyja powstawaniu wykwitów?
● Zbyt rozwodniona zaprawa (W/C)
● Źle pielęgnowana zaprawa
● Źle zagęszczona zaprawa umożliwiająca migrację wody i wapnia
● Niedostateczne wymieszanie zaprawy
● Nie płukane kruszywo – wykwity solne
● Przypadkowe kruszywo – wykwity z gipsu i alkalii
● Woda chlorowana, która ma tendencje do wywoływania długotrwałej wilgotności zaprawy i tworzenia wykwitów w postaci nalotów
● Fugowanie po opadach deszczu przed wyschnięciem podłoża
● Zbyt szybkie wysychanie zapraw cementowych
● Niedostateczne wymieszanie zaprawy
● Nie płukane kruszywo – wykwity solne
● Przypadkowe kruszywo – wykwity z gipsu i alkalii
● Woda chlorowana, która ma tendencje do wywoływania długotrwałej wilgotności zaprawy i tworzenia wykwitów w postaci nalotów
● Fugowanie po opadach deszczu przed wyschnięciem podłoża
● Zbyt szybkie wysychanie zapraw cementowych
Jak zapobiegać?
● Stosować w odpowiednich warunkach atmosferycznych
● Stosować izolację poziomą
● Stosować gotowe i szczelne zaprawy
● Minimalizować dopływ wody opadowej (zadaszenie, kapinosy, dokładne zagęszczenie zaprawy)
● Używać zapraw z dodatkami uszczelniającymi oraz wiążącymi
wapno wewnątrz zaprawy
● Używać zapraw o czystym, szczelnym kruszywie
● Stosować mieszanie mechaniczne
● Używać czystej wody zarobowej
● Stosować impregnację gotowej powierzchni
Jak usuwać?
● Nacieki wapienne (grube osady) – chemicznie lub mechanicznie.
● Naloty wapienne (cienkie warstwy) – znikają po pewnym czasie, ponieważ powstały węglan wapnia pod wpływem dalszego działania CO2 powoduje przemianę kalcytu w łatwo rozpuszczalny wodorowęglan wapnia (dwuwęglan wapnia). Jest on wymywany przez deszcz i wiatr.
● Sole wapienne – są to np.: sól NaCl, gips CaSO4 2H2O, synegnit K2Ca(SO4)H2O, trona Na3H(CO3)22H2O. Sól i trona – w odróżnieniu od reszty – łatwo rozpuszczają się w wodzie.
źródło: sporo.com